Ryż zawsze był znanym na całym świecie przysmakiem, ponieważ jest najbardziej znanym zbożem ze względu na swoje właściwości odżywcze i długą historię.
Ale cofając się w czasie, jak trafiłeś do Walencji?
Został on wniesiony przez nieużytki, Mieszkańcy Afryki Północnej przybyli do Hiszpanii w czasach 8 wiek.
Jednak dopiero w okresie muzułmańskim zyskała ona na znaczeniu.
The Arabowie byli już ekspertami w jego uprawie i dostrzegli w regionie Walencji ogromny potencjał do jego produkcji: stworzyli pierwsze systemy uprawy i nawadniania w całej Walencji i okolicach.
Ale podczas chrześcijańskiej rekonkwisty, Jaume I Zdecydowano się ograniczyć te obszary upraw tylko do Albufery, ponieważ w przeszłości odbywało się to przy użyciu stojącej wody, która pozostawiała miasto w bardzo złych warunkach sanitarnych.
W tym momencie rozpoczęła się wielka produkcja w Albufera.
Paella powstał wtedy, w obszary wiejskie Walencji i okolic w XV i XVI wieku. Ówcześni chłopi używali ryżu, warzyw i lokalnych zwierząt, aby przygotować prosty i szybki posiłek.
Zawsze odbyło się po południu, pod koniec dnia pracy: miejscowi przyłączyli się do gotowania ryżu z produktów, które dostarczała im wieś, a do rozpalenia ognia używali gałęzi drzew pomarańczowych. Gałęzie te nadawały ryżowi wyjątkowy aromat i smak.
Jak to było typowe dla tego obszaru, w wodzie tej »laguny» z otworem do morza znaleźliśmy węgorze i szczury na bagnach.
Tak więc przepis ten zaczął być gotowany głównie z tych zwierząt, które były uważane za przysmak, smaczne i o wspaniałych właściwościach.
Kluczowe składniki, które zostały dodane na przestrzeni lat, obejmują:
- Drób, zając lub królik, węgorz, chorizo, chude mięso, świeże warzywa, takie jak papryka lub fasola, szafran, woda i ryż (później dodawaliśmy pomidory, aby zrobić dobre sofrito, czosnek i oliwę z oliwek).
Między 1850 a 1950 rokiem znajdujemy pierwsze manuskrypty z przepisami na paellę bardziej podobnymi do dzisiejszych.
Chociaż dopiero po Hiszpańska wojna domowa, kiedy w okresie powojennym i przy istniejącej biedzie rodziny zdecydowały się na zmienić składniki takich jak węgorz, królik czy chorizo, na kurczaka i warzywa. Znacznie bardziej przystępne w tamtych czasach.
To bogate, odżywcze, kameleonowate i wyjątkowe danie przeszedł wiele modyfikacji i interpretacji. I zawsze był to płyta konferencyjna, dzielenia się. Idealna wymówka, aby zebrać rodzinę i przyjaciół, usiąść wokół paelli i zjeść ją razem.
Kultura ryżu istnieje nie tylko w prowincji Walencja, ale w całej Wspólnocie Walenckiej.
Przy Alicante Na przykład zwykle zachowują paprykę, której używali w przeszłości, a nawet dodają ciecierzycę.
W Castellón Dodaje się również żeberka wieprzowe i groszek śnieżny.
W innych obszarach Walencji, takich jak la Safor typowe jest umieszczanie »pilota» lub klopsików z papryką, a w Benicarló który jest szczytem karczochów, są one zawsze dodawane o właściwej porze roku.
W obszarze Gandía Na przykład używają tego samego pojemnika do gotowania, ale wkładają do niego makaron i nazywa się to »Fideuà: powstały w wyniku braku ryżu w XX wieku. Najbardziej charakterystyczne są ryby: langusty, krewetki, mątwy, żabnice i rosół.
Tak więc, chociaż mówi się nam, że istnieje tylko paella walencka, istnieje wiele odmian paelli, chociaż paella walencka, jak wszyscy wiemy, to ta z kurczakiem, królikiem, fasolą, ślimakami i karczochami, jeśli są w sezonie.
Ale tak naprawdę pozostaje nam tylko to, jest przygotowywany ze składników, które daje nam ziemia i zgodnie z porą roku. Dzięki temu wszystko jest świeże i wysokiej jakości.
W dzisiejszych czasach paella stała się sztuką. Ze specjalną techniką i poświęceniem, którego nie może mieć każdy.
Rzecz w tym, że trzeba go dużo psuć, kontrolować czas i wybierać sezonowe składniki.
Ułóż cienką, cienką warstwę ryżu, dobrze usmaż mięso lub krewetki, aby cały smak pozostał w paelli wraz z olejem.
Usunąć główne składniki i dodać, w przypadku paelli walenckiej, warzywa. A w przypadku paelli z owocami morza, mątwy lub ośmiornice...
Gdy ryż się zrumieni, dodaj bulion rybny lub wodę do paelli z Walencji i pozwól mu się zredukować na średnim ogniu.
Pod koniec potrawy dodać rozmaryn lub krewetki (w zależności od tego, czy jest to mięso czy ryba).
Istnieje Wikipedia stworzona specjalnie w celu omówienia tego dania uznanego za niematerialne dobro kulturowe: Wikipaella.
Wikipaella, stowarzyszenie wyróżniające restauracje, które przygotowują autentyczną paellę z Walencji.
Jak powiedział Paco Alonso, jeden z jej twórców: ryż musi być “suchy, cały, soczysty i smaczny”.
Na koniec opowiemy, jak powstaje paella przekroczył granice y udało się dać wolność tym, którzy najbardziej jej potrzebowali...
Mówią, że stało się to w Wojna o niepodległość. Pewien francuski generał był całkowicie zakochany w paelli, więc zawarł układ z kobietą: za każdy inny talerz paelli, który kobieta mu przyniosła, uwolni więźnia.
Kobieta zabrała się więc do pracy i każdego dnia przygotowywała dla niego inny przepis na paellę, puszczając wodze fantazji. Mówi się, że udało jej się uwolnić około 176 więźniów.
Przy okazji!
Oto nasze ulubione restauracje serwujące paellę
